Zoeken
  • Isabelle

Mijn 5 grootste lessen


De 5 grootste lessen die ik leerde uit mijn fertiliteitstraject.

Hmm. Ping pong stemmetjes in mijn hoofd. Doen of niet?

Gemengde gevoelens. Is dit niet te persoonlijk?

Stoppen met denken. Gewoon doen.

Want waarom wil ik dit met jullie delen? Niet om mezelf in de kijker te zetten (trust me, de persoonlijke toer opgaan is eerder out of my comfort zone) en ook niet om te beleren (wijzende vingertjes, daar zit echt niemand op te wachten).

Maar misschien helpt het jou wel verder, misschien kan jij er iets uit halen. Tijdens gesprekken met wensouders en anderen hoor ik vaak dat zij motivatie of inspiratie kunnen putten uit mijn verhaal. Dus daarom wil ik dit delen met jullie. Want als ik al één iemand een stapje vooruit kan helpen, dan is deze blog voor mij al geslaagd.

Dus hier gaan we.

* Het start bij een goede voorbereiding

Biologie is nooit mijn favoriete vak geweest op school. Heel veel heb ik er dus niet van onthouden. Maar als je zwanger wil worden, dan kan je toch maar beter voorbereid zijn. En over de juiste info beschikken. (Of dit allemaal vroeger aan bod kwam in de les biologie laat ik maar even buiten beschouwing ;-) ).

- Cyclus in kaart brengen en vruchtbare periode kennen. ja, bekend. Maar toch nog even opfrissen ook.

- Opletten voor CMV, toxoplasmose,...: ja, bekend.

- koffie en alcohol bannen: ja, bekend.

- foliumzuur innemen: ja, bekend.

En dat was het zo'n beetje denk ik.

Op het moment dat ik stopte met mijn voorbehoedsmiddel had ik weinig of geen idee over o.a.:

- preconceptionele zorg

- de invloed van levensstijl, voeding en stress

- de impact van hormoonverstoorders

En toch is het echt wel belangrijk om hier meer over te weten. Je kunt zélf je vruchtbaarheid in de goede richting (aan)sturen.

Zo goed was ik dus niet op de hoogte.

* Zelfzorg, geen zoveelste modewoord

De eerste keren dat ik het woord zelfzorg hoorde vond ik het maar vreemd klinken. Wat moest ik mij erbij voorstellen? Me-time? Jezelf even in de spotlight plaatsen met de nodige bling bling?

Neen, eigenlijk is het veel eenvoudiger en soberder, maar tegelijk ook veel moeilijker.

Het is eenvoudig in die zin dat het betekent: voor jezelf zorgen.

De moeilijkheid zit hem in de toepassing, het doen.

Zelfzorg is iets wat ik wel eens durfde over te slaan. Gewoon verder gaan, zonder nadenken, zonder voelen. Maar vroeg of laat krijg je dat terugbetaald, het negeren van je eigen noden.

Draag dus in eerste instantie zorg voor jezelf en dan pas voor anderen. En hoe je dat best kunt doen? Dat antwoord ligt in jezelf (verborgen). Maar het zal misschien even zoeken en uitproberen zijn.

* De battle met de omgeving.

Een bijzonder moeilijke evenwichtsoefening, dat vond ik ervan.

Want wie vertel je wel en niet over je kinderwens, over de behandelingen, over de impact van alles op jezelf? En hoever ga je daarin?

Ik hield heel veel voor mezelf in de beginjaren. En daarom voelde het des te meer aan als een echt gevecht. Ik tegen de rest. Want het zou uiteindelijk wel in orde komen. Dus nog even zwijgen en doorzetten.

Maar als anderen er niks vanaf weten kunnen ze je natuurlijk ook niet steunen.

De klik om er toch over te vertellen - tegen de mensen die ik wel in vertrouwen wilde nemen - bracht uiteindelijk wel rust. Want nu stond ik er niet meer alleen voor. Er waren mensen op wie ik kon rekenen, die begrip toonden, die naar mijn verhaal konden luisteren, die me konden aanmoedigen.

* Rouwen. Ja, echt rouwen.

Een 'bwah' woord. Rouwen. Want daar blijf je toch liefst ver vanaf hé? Dat klinkt echt héél ernstig. Tuurlijk had ik ontzettend veel verdriet tijdens die vele jaren. Maar was het woord 'rouwen' nu niet wat overdreven? Zo dacht ik er tenminste over, aanvankelijk...

Nu denk ik er anders over. Het woord op zich heeft - jammerlijk - een vreemde nasmaak. Maar het is wat het is. "Emotionele rouwarbeid verrichten". Rouwen doe je dus niet enkel als iemand gestorven is. Maar ook als je een zwangerschapsverlies hebt, als je weer slecht nieuws krijgt dat het niet gelukt is, als je de kinderwens opbergt,...

Gevoelens van verdriet en rouw mogen er zijn, en ze mogen geuit worden. Het verdriet mag niet geminimaliseerd worden (ja, dat deed ik). En laat je door een ander niet aanpraten 'dat het allemaal toch zo erg niet is'. Hoe, waar, bij wie, wanneer je uiting geeft aan die gevoelens kan heel individueel zijn. Wat voelt goed voor jou?

* Over goed en fout.

Ik vond het verwarrend als mensen met goedbedoeld advies kwamen aandraven. Want meestal zat daar een - duidelijk of minder duidelijk - oordeel in vervat. En hoewel ik dacht te weten welke keuzes ik wel of niet wilde maken, het zette me toch geregeld aan het twijfelen. Deed ik nu wel het juiste?

Ik vind dat er in deze thematiek geen 'goed' of 'fout' bestaat. (Laten we ethische zaken even buiten beschouwing laten hier.)

Er bestaat wel 'goed voor jou' of 'fout voor jou'.

Dit is zo'n individuele en levensbeschouwelijke thematiek, dus zijn de antwoorden dat ook.

Wat voor de één voelt als natuurlijk, is dat niet voor een ander.

Wat voor de één als 'binnen mijn grenzen' gecatalogeerd wordt, is dat niet voor de ander.

Wat voor de één heel veel verdriet opwekt, kan voor de ander heel gewoon zijn.

Ken je eigen grenzen. Weet wat goed voelt voor jou. Wat bij jou past. Wat kan voor jou.

EN: zorg dat je goed geïnformeerd bent, zodat je de - voor jou - juiste keuzes kunt maken.

(Noot: voor koppels mag het woord 'je' in de tekst hierboven vervangen worden door 'jullie'. Want dit proces ga je immers ook als koppel door.)

Ik weet nu wat goed voelt voor mij. Wie ik ben. Waar ik voor sta. En waar ik naartoe wil.

De weg die ik voor ogen had liep dood. Dus ben ik een andere weg ingeslagen. En ook al zijn er soms obstakels, dit is een goede weg voor mij :-). Want ik kan vertrouwen op mijn innerlijk kompas.

Tot slot

Dit zijn mijn grootste lessen. Voor jou kunnen ze niet, deels of volledig herkenbaar zijn.

Maar wat ik merk is dat andere wensouders ook vaak hiermee worstelen. In de begeleidingen die ik opneem komen deze thema's dan ook geregeld aan bod. De feedback "Ik heb het gevoel dat jij me écht begrijpt" en "door met jou te praten heb ik nieuwe inzichten gekregen" zijn voor mij een extra bevestiging dat deze ondersteuning op jouw weg waardevol is, en dat mijn weg de goede weg is :-).

Hartelijke groetjes,

Isabelle

#kinderwens #mijn5grootstelessen

100 keer bekeken

© 2016-2020 by Isabelle Ryckaert

Isabelle Ryckaert

Kinderwensbegeleiding

Tel: 0493/51.26.40

  • Facebook Clean Grey

BTW BE0663.616.194